Ekmek, Türk beslenme kültüründe büyük bir yer tutar. Ekmeği ana besin maddesi olarak gören Türk insanı diğer gıdaları da katık olarak görmüştür. Geçimini sağlamak amacıyla kazandığı parayı ekmek parası olarak nitelendirmiştir. İnsan hayatında kutsal bir yeri olan ekmek, hayatın geçiş dönemlerinden olan evlenme sürecinde de birçok inanma ve uygulamaya konu olmuştur. Bu inanma ve uygulamalara bağlı olarak yeni kavramlar ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada öncelikli olarak Türk dünyası düğünlerindeki ekmekle ilgili benzer inanma ve uygulamalara yer verilmiştir. İnanma ve uygulamalardaki benzerlikler ortaya konulduktan sonra Türk dünyası düğünlerinde ekmekle ilgili kavramların yer aldığı bölümde “ekmek” özel ve genel anlamıyla değerlendirilmiştir. Bu bağlamda ortaya çıkan sözcükler anlamları ve sözcüğün kullanıldığı yöre ile verilmiştir. İnsan hayatının en önemli dönemlerinden biri olan evlenme sürecinde ekmeğin bereket, iyi niyet sembolü olarak düğünlere yansıdığı görülmüştür. Ayrıca ekmek kavramı anlam genişlemesi yoluyla “yemek şöleni” anlamı kazandığı tespit edilmiştir.
Ekmek, düğün, Türk Dünyası, geçiş dönemi, beslenme