Tarihî Kıpçak Türkçesinin önemli bir dalı olan Ermeni Kıpçakçası, XIII. yüzyıldan XV. yüzyıl sonlarına kadar hem konuşma dili hem de din dili olarak etkinliğini sürdürmüştür. XVI.-XVII. yüzyıllar arasında Batı Ukrayna'da önemli yazılı belgeler oluşturacak düzeye ulaşmıştır. Kıpçak Türklerinin konuşma dili, Ermeni Harfli Kıpçakça metinlerde yazılı dil olarak kullanılması bakımından büyük bir öneme sahiptir. İfadeleri daha güçlendirerek kavramları zenginleştirmek için ikilemelere ihtiyaç duyulmaktadır. İkilemeler, aynı sözcüğün tekrar edilmesi yöntemiyle ya da yakın veya zıt anlamlı kelimelerin veya ses benzerliği gösteren kelimelerin bir araya getirilmesiyle oluşabilir. Türkçenin tarihsel gelişimi içerisinde "İkileme" konusu detaylı bir şekilde ele alınmış; ancak Ermeni Harfli Kıpçak Türkçesinde ikilemeler üzerine kapsamlı bir inceleme gerçekleştirilmemiştir. Bu çalışmada, Aleksandr Garkavets'in Ermeni Harfli Kıpçak Türkçesi metinlerinin tamamını esas alarak hazırladığı Kıpçakskoye Pismennoye Naslediye III ve Kıpçakskiy Slovar adlı Kıpçakça sözlük incelenmiş, Ermeni Harfli Kıpçakçada tespit edilen ikilemelerin oluşumları ve anlamları bakımından değerlendirilmiştir.
Kıpçak Türkçesi, Ermeni Kıpçakçası, konuşma dili, ikileme, anlam zenginliği