Âşıklık geleneği içerisinde ilk temsilcilerinden başlayarak günümüze kadar pek çok âşık yetişmiştir. Bu âşıklar arasında saz çalıp irticalen şiir söyleyenlerin yanı sıra saz çalamayıp şiir söyleyenler de vardır. Saz çalıp irticalen şiir söyleyen âşıkların dışında kalan, belli bir meslekî zümreyi meydana getirmeyen, ancak halk zevkini, kültürünü ve hayatını şiirlerinde dile getiren şairler de vardır ki, biz bunlara halk şairi veya halk âşığı adını veriyoruz. İşte bu halk şairleri veya halk âşıklarından biri de Altunhisarlı Âşık Tâhirî’dir. Âşık Tâhirî, ilköğrenimini kasabasındaki mahalle mektebinde yapmıştır. Daha sonra Bor ve Kayseri’deki medreselerde öğrenim görerek kasabasına döndüğü bilinmektedir. Babasının çok varlıklı olmasından dolayı medreselerde okutturmuş, şer’i ve dini ilimleri öğrenmiştir. Dolayısıyla medrese tahsili gördüğü için hem hece ile söylediği veya yazdığı hem de aruz ile söylediği veya yazdığı şiirlerinde pek çok konu ile birlikte tasavvuf konusunu da işlediğini görülmektedir. Bu bildiride Âşık Tâhirî’nin şiirlerinde işlediği tasavvuf konusu ele alınıp yorumlanmıştır.
Âşık, âşıklık geleneği, Âşık Tâhirî, tasavvuf.