Ushbu tadqiqot Alisher Navoiyning “Sittai zaruriya” qasidalari tarkibidagi tasavvufiy, falsafiy va ilmiy g‘oyalarni o‘rganishga qaratilgan. Ilmiy manbalarda bu qasidalar poetik jihatdan tahlil qilingan bo‘lsa-da, ularning struktural birlik sifatida o‘rganilishi, islom falsafasi va tasavvufiy tafakkur bilan bog‘liqligi hali yetarli darajada tadqiq qilinmagan. Tadqiqotda sifat tahlili usuli qo‘llanilib, “Sittai zaruriya” qasidalarining matnshunoslik va intertekstual tahlili amalga oshiriladi. Natijalar shuni ko‘rsatadiki, bu qasidalar ruhiy kamolot va ilohiy haqiqatni anglashga qaratilgan mustahkam falsafiy asosga ega bo‘lib, ular Navoiyning ilohiy va ilmiy tafakkurining uyg‘unligi bilan ajralib turadi. Tadqiqot Navoiyning poetik merosini tasavvufiy va falsafiy kontekstda qayta baholashga, shuningdek, uning adabiy yondashuvini islom intellektual an’analariga bog‘lab o‘rganishga hissa qo‘shadi. Kelajakda ushbu qasidalar tanqidiy matnshunoslik, lingvistik va semiotik jihatdan chuqur tahlil qilinishi lozim.
Sittai zaruriya, Alisher Navoiy, tasavvufiy she’riyat, islom falsafasi, intertekstual tahlil, poetik struktura, ruhiy kamolot.