Dünya ve Özbek edebiyatında dolandırıcıların, gaspçıların, düzenbazların sanatsal imajı büyük bir ustalıkla yaratılmıştır. Fransız yazar Guy de Maupassant’ın “Azizim” adlı romanında Georges Durois, Rus yazar Gogol’ün “Ölü Canlar” adlı romanında Çiçikov, Polonyalı yazar Tadeusz Dolenga Mostoviç’in “Düzenbazın Uçuşu” adlı romanında Nikadem Dizma gibi karakterler, Özbek dramaturjisinde ise bu tercüman ve tiyatro yazarı Uygun’un “Parvane” adlı oyununda yer alan Ötkürî karakteri bunun en güzel örnekleridir. Özbek dramaturjisinde Uygun’un başlattığı dolandırıcı imajı, Şükrülla’nın “Hırsızı Eşkıya Soydu” adlı komedisinde Züfnunî karakteri ile devam ettirilir. Ayrıca, yetenekli yazar Şâyim Botayev’in “Utaşan” adlı romanındaki Berkinboy karakteri, dolandırıcı ve bedavacı bir insanın klasik bir örneğidir. Dünya ve Özbek edebiyatında ele alınan dolandırıcı karakterler birçok bakımdan birbirine benzemektedir. Çünkü dolandırıcılık, gasp, aldatma, kolay yoldan kazanç sağlama arzusu toplumda her zaman karşılaşılan, çok tehlikeli bir sosyal hastalıktır. Bu makale, ünlü oyun yazarı Şükrülla’nın “Hırsızı Eşkıya Soydu” adlı komedisinde yer alan Züfnunî isimli dolandırıcı karakterin sanatsal yorumlanması konusunu incelemektedir.
komedi, dolandırıcı karakteri, güncel sorun, sosyal ahlaksızlık