Leylâ ve Mecnûn, Fuzûlî tarafından 1535 yılında yazılan aşk konulu ünlü bir mesnevidir. Doğu edebiyatının en başarılı aşk hikâyelerinden biri olan bu eser, aruz kalıbıyla yazılmıştır. 3098 beyitten oluşmaktadır. Şair, Leyla ile Mecnun’un aşk hikâyesini yoğun ve özgün bir biçimde anlatmış; gül, gonca, lale, nergis, yasemin, zambak, süsen gibi çiçekleri şiirine konu etmiş; rengi, şekli, kokusu gibi kimi özelliklerini benzetme unsuru olarak kullanmıştır. Fuzûlî, Leyla ve Mecnun mesnevisinde, doğa ve aşk uyumunu yansıtan çiçeklere ustalıkla yer vermiştir. Bu çalışmada Fuzûlî’nin Leylâ ve Mecnûn’unda yer alan çiçeklerin metin içerisinde oluşturulan bağlamları değerlendirilmiştir. Böylece şairin çiçeklere ne gibi anlamlar yüklediği tespit edilmeye çalışılmıştır.
Mesnevi, Fuzuli, Leyla ve Mecnun, Çiçekler