Porto - Demo Blog 5

In Classical Turkish poetry, the beauty of nature is one of the most significant sources of metaphors, serving both as a medium for poets to showcase their artistry and as a means to express their emotions influenced by this beauty. Poets have extensively explored many flowers they observe in nature in terms of their fragrance, color, shape, demeanor, and appearance, composing countless verses filled with delicate similes and imaginative imagery. Flowers such as “the rose, tulip, narcissus, and hyacinth” are frequently used as elements of simile and allusion in Classical Turkish poetry. Among these, the violet is one of the flowers that holds a central place in the poets’ aesthetic thoughts and imagination. It is often used in metaphors related to love. The violet is a flower that appears in contrasting comparisons in poetry. In this sense, it finds its place both in verses that depict the beauty of the beloved and in those that associate it with darkness and mourning. At times, the violet has been a remedy for the weary souls of the sick; at other times, it has been presented as wine in goblets; and sometimes, it has blended with the musk scent of the beloved’s hair, intoxicating lovers. This paper evaluates the nesîb section of Revânî’s Benefşe redifli kaside, one of the significant poets of his era in Classical Turkish poetry. The analysis focuses on the 23-couplet nesîb section, examining the original imagery and ideas embedded within the real and metaphorical meanings of the verses.

Benefşe, Revânî, Classical Turkish Poetry, Qasida

Klasik Türk şiirinde tabiat güzelliği, şairlerin hem hünerlerini gösterdikleri hem de bu güzelliğin tesiri ile hallerini aktardıkları metaforların en önemli kaynaklarından biridir. Şairler tabiatta gördükleri pek çok çiçeği koku, renk, şekil, eda ve görünüş yönünden geniş bir biçimde ele alarak onlar hakkında ince teşbih ve hayal ürünü olan sayısız beyitler yazmışlardır. Klasik Türk şiirinde “gül, lâle, nergis, sümbül” gibi çiçekler teşbih ve telmih unsuru olarak oldukça sık kullanılırlar. Menekşe de şairlerin estetik düşünce ve hayallerinin odak noktasında bulunan çiçeklerden biri olup klasik Türk şiirinde aşk ile ilgili benzetmelerde sıklıkla ele alınır. Menekşe şiirlerde birbirine zıt benzetmelere konu olan bir çiçektir. Bu bakımdan hem sevgilinin güzellik unsurlarının işlendiği beyitlere hem de siyahlık ve matem gibi olumsuz teşbihlerin konu edildiği beyitlerde vücut bulur. Menekşe bazen hastaların bitap ruhlarına şifa olmuş bazen bir şarap gibi kadehlerde sunulmuş bazen de sevgilinin saçındaki misk kokusuna karışarak âşıkları mest etmiştir. Bu bildiride klasik Türk şiirinde kendi döneminin büyük şairlerinden biri olan Revânî’nin “Benefşe” redifli kasidesinin 23 beyitlik nesîb bölümünün değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu bölümden yola çıkılarak nesîb kısmındaki beyitlerin bünyelerinde barındırdıkları gerçek ve mecazî anlamların içeriklerindeki özgün hayal ve düşünceler açıklanmaya çalışılmıştır.

Benefşe, Revânî, Klasik Türk Şiiri, kaside