Nevāyî, eserlerinde, Türkçenin zenginlik ve güzelliklerini başarılı bir şekilde ortaya koyabilmiş önemli bir şahsiyettir. Yaşadığı dönemde diğer çağdaşları Farsçaya önem verip Türkçeyi ikinci plana atmışken, Nevāyî dönemin dili olan Çağatay Türkçesini klasik dil hâline getirmiştir. Aynı zamanda sadece dil alanında değil, birçok alanda derin bilgi ve birikime sahip olduğunu yazdığı eserlerinde görmek mümkündür. Bu eserlerden biri de çalışmaya kaynaklık eden Bedāyi‘u’l-Vasaṭ’tır. Bu eser, Nevāyî’nin dört Türkçe divanından biridir. Bu divanında olgunluk döneminden ustalığa geçişi yansıtan şiirleri bir araya getirilmiştir. Eserde, gündelik hayatın sıkıntılarından, ahlâkî değerlere, çeşitli toplum katlarındaki insan tiplerine kadar birçok konu ele alınmaktadır. Bu çalışmada, Bedāyi‘u’l-Vasaṭ’ta geçen yetmiş iki söz varlığının Türkmen Türkçesindeki görünümü incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmada tespit edilen yetmiş iki Türkçe söz varlığının Oğuz Türk lehçelerinden Türkmen Türkçesinde ve Türkiye Türkçesinde yaşamını devam ettirdiği görülmüştür. Bedāyi‘u’l-Vasaṭ’ta belirlenen yetmiş iki ortak Türkçe sözcüğün Türkmen Türkçesindeki görünümü örneklendirilmeye çalışılmıştır.
Bedāyi‘u’l-Vasaṭ, Söz varlığı, Çağatay Türkçesi, Türkmen Türkçesi